Największe i najludniejsze miasto Chin, położone w delcie rzeki Jangcy nad jej dopływem Huangpu. Główny ośrodek gospodarczy, finansowy i komunikacyjny ChRL, trzeci największy port świata. Miasto sławne jest głównie ze swojej kolonialnej przeszłości. Jego kariera zaczęła się wraz z podpisaniem Traktatu Nankińskiego i otwarciem 5 wolnych portów dla handlu z Chinami. Szanghaj szybko stał się najważniejszym ośrodkiem handlu między Zachodem a Chinami, ale także symbolem kolonialnej zależności Państwa Środka od obcych potęg, wyrażającej się między innymi w zagranicznych koncesjach nie podlegających chińskiej jurysdykcji (w bramie parku Huangpu, miała się znajdować słynna tablica „psom i Chińczykom wstęp wzbroniony”). Miasto było kwintesencją Orientu, z jego blaskami i cieniami, wyrażającymi się w przydomkach: „Paryż Orientu” z jednej strony, a „Ladacznica Wschodu” z drugiej. Szanghaj stał się symbolem dekadencji w latach 20-tych i 30- tych XX wieku. Po przejęciu władzy przez komunistów miasto podupadło, tym niemniej tutaj właśnie miała swoją siedzibę Banda Czworga. Po reformach rynkowych Deng Xiaopinga Szanghaj stał się głównym beneficjentem chińskiego otwarcia na świat, będąc swoistą ikoną Nowych Chin.
Najważniejsze miejsca do zobaczenia: Bund, Putong, Koncesja Francuska, Ulica Nankińska, Plac Ludowy.
Pozostałe miejsca: Muzeum Szanghajskie, Muzeum Chińskiego Plakatu Propagandowego, Biblioteka Zikawei, Kościół św. Ignacego Loyoli, Ogrody Yuyuan (stare chińskie miasto).
Zalecany minimalny czas pobytu: 2 dni.

Na zdjęciu: Nowoczesne dzielnice Szanghaju.
Tekst i zdjęcie: Michał Lubina

zobacz nasze trampingi do Chin: Chiny – Państwo Środka od środka