Wyszukaj:


Balagan. Alfabet izraelski

Balagan. Alfabet izraelski

Paweł Smoleński,

Wydawnictwo: ,

Rok wydania: 2012

Gatunek: esej,

Kto poleca: Maciej Kołodziejczyk,

Przydatne linki:
NOTKA | NA STRONIE WYDAWCY

Opis

"Balagan. Alfabet izraelski" to subiektywny słownik - przewodnik Pawła Smoleńskiego po Izraelu - największym i najbardziej fascynującym "Balaganie" świata. Paweł Smoleński - jeden z najlepszych polskich reporterów - rozplątuje w swojej książce zawikłane zagadki Izraela. Dzieli się wrażeniami i wiedzą, którą zdobył dzięki ludziom spotkanym podczas licznych podróży do tego kraju pełnego kontrastów. W książce znalazły się m.in. takie hasła jak: Alija, Amos Oz, Ari Folman, Cymes, Chasydzi, Hucpa, Hebron, Intifada, Etgar Keret, Łojoj, Mosad, Szabat, Pardes, Talmud.

"Balagan. Alfabet izraelski" to subiektywny słownik - przewodnik Pawła Smoleńskiego po Izraelu - największym i najbardziej fascynującym "Balaganie" świata. Paweł Smoleński - jeden z najlepszych polskich reporterów - rozplątuje w swojej książce zawikłane zagadki Izraela. Dzieli się wrażeniami i wiedzą, którą zdobył dzięki ludziom spotkanym podczas licznych podróży do tego kraju pełnego kontrastów. W książce znalazły się m.in. takie hasła jak: Alija, Amos Oz, Ari Folman, Cymes, Chasydzi, Hucpa, Hebron, Intifada, Etgar Keret, Łojoj, Mosad, Szabat, Pardes, Talmud. Czytaj więcej...

Dane


Oczy zasypane piaskiem

Oczy zasypane piaskiem

Paweł Smoleński,

Wydawnictwo: ,

Rok wydania: 2014

Gatunek: reportaż,

Przydatne linki:
RECENZJA | NOTKA | NA STRONIE WYDAWCY

Opis

W długich rozmowach z Pawłem Smoleńskim musiałem za każdym razem mierzyć się z najciekawszymi pytaniami o Bliski Wschód, jakie mi kiedykolwiek zadawano. Można by myśleć, że aby tak dogłębnie rozumieć ten region, dziwny i paradoksalny, trzeba albo nie być Polakiem, albo mieć przynajmniej ciemniejszą opaleniznę niż on. Ale nie: jego pytania, przenikliwość i spostrzegawczość dowodzą, że reporter zajmujący się sprawami polityki musi być po prostu ciekawy, uczciwy i dostatecznie uparty, by nie dać się zwieść frazesom, które słyszy, gdy szuka dużo bardziej złożonych i niejednoznacznych odpowiedzi. Etgar Keret

W długich rozmowach z Pawłem Smoleńskim musiałem za każdym razem mierzyć się z najciekawszymi pytaniami o Bliski Wschód, jakie mi kiedykolwiek zadawano. Można by myśleć, że aby tak dogłębnie rozumieć ten region, dziwny i paradoksalny, trzeba albo nie być Polakiem, albo mieć przynajmniej ciemniejszą opaleniznę niż on. Ale nie: jego pytania, przenikliwość i spostrzegawczość dowodzą, że reporter zajmujący się sprawami polityki musi być po prostu ciekawy, uczciwy i dostatecznie uparty, by nie dać się zwieść frazesom, które słyszy, gdy szuka dużo bardziej złożonych i niejednoznacznych odpowiedzi. Etgar Keret Czytaj więcej...

Dane


Izrael już nie frunie

Izrael już nie frunie

Paweł Smoleński,

Wydawnictwo: ,

Rok wydania: 2015

Gatunek: reportaż,

Kto poleca: Maciej Kołodziejczyk,

Przydatne linki:
RECENZJA | NOTKA | NA STRONIE WYDAWCY

Opis

Pasjonująca opowieść o państwie Izrael. W dwudziestu kilku znakomitych reportażach Paweł Smoleński prowadzi nas po zaułkach izraelskich miast, po miasteczkach i kibucach, po plażach, knajpach i świątyniach. Wszędzie gdzie się da, w salonach i na bazarach, rozmawia z ludźmi. Słucha ich opowieści. I pisze: o Fatimie i innych kobietach ze stowarzyszenia Sziruk jadących z misją do kobiet izraelskich, o życiu osadników w strefie Gazy i o likwidacji żydowskich osiedli, o chorobie zwanej „Syndromem Jerozolimy”, o rozpaczy i nadziei, o kibucu Beverly Hills na pustyni Negew, o murze oddzielającym Izrael od terytoriów palestyńskich i powszednim życiu po obu jego stronach, o rabinach i sprzedawcach marihuany, o chasydach i tych, którzy przyjechali budować nowe państwo, o wierze i odchodzeniu od wiary, o polityce i codziennym życiu, o lęku i jego przełamywaniu, o konfliktach i podziałach, o Izraelu Amosa Oza i Etgara Kereta, o zapachach i kolorach, o Żydach z Polski, Maroka, Rumunii, Jemenu, Ukrainy, Etiopii, o tym niezwykłym, unikalnym tyglu kultur, religii, czasów, obyczajów. Pisze o „idei, która była najpierw” i o ziemi, na której przyszło ją urzeczywistnić.

Pasjonująca opowieść o państwie Izrael. W dwudziestu kilku znakomitych reportażach Paweł Smoleński prowadzi nas po zaułkach izraelskich miast, po miasteczkach i kibucach, po plażach, knajpach i świątyniach. Wszędzie gdzie się da, w salonach i na bazarach, rozmawia z ludźmi. Słucha ich opowieści. I pisze: o Fatimie i innych kobietach ze stowarzyszenia Sziruk jadących z misją do kobiet izraelskich, o życiu osadników w strefie Gazy i o likwidacji żydowskich osiedli, o chorobie zwanej „Syndromem Jerozolimy”, o rozpaczy i nadziei, o kibucu Beverly Hills na pustyni Negew, o murze oddzielającym Izrael od terytoriów palestyńskich i powszednim życiu po obu jego stronach, o rabinach i sprzedawcach marihuany, o chasydach i tych, którzy przyjechali budować nowe państwo, o wierze i odchodzeniu od wiary, o polityce i codziennym życiu, o lęku i jego przełamywaniu, o konfliktach i podziałach, o Izraelu Amosa Oza i Etgara Kereta, o zapachach i kolorach, o Żydach z Polski, Maroka, Rumunii, Jemenu, Ukrainy, Etiopii, o tym niezwykłym, unikalnym tyglu kultur, religii, czasów, obyczajów. Pisze o „idei, która była najpierw” i o ziemi, na której przyszło ją urzeczywistnić. Czytaj więcej...

Dane


Arab strzela, Żyd się cieszy

Arab strzela, Żyd się cieszy

Paweł Smoleński,

Wydawnictwo: ,

Rok wydania: 2012

Gatunek: esej,

Kto poleca: Maciej Kołodziejczyk,

Przydatne linki:
NOTKA

Opis

Jak żyje się w miejscu, w którym wszystko kojarzy się z polityką? Jak opisać kraj i ludzi, których życie nieustannie związane jest z wojną i terrorem? Paweł Smoleński znalazł niezmiernie eleganckie wyjście. Pisze o codzienności, o tym jak żyje się w państwie, w którym część obywateli z dnia na dzień stała się mniejszością. I jest mu z tym źle, tak jak Arabom uwięzionym w swoim, a jednak obcym miejscu na ziemi, gdzie cudza jest flaga, hymn, język, religia i historia. Przez lata, które upłynęły od czasów wojny ta obcość nieco się oswoiła, wyblakła, ma swoje prawa i przywileje, ale wciąż pozostaje tęsknota za krajem, w którym: "jak Arab strzela, to Żyd się cieszy, bo razem im się udało".

Jak żyje się w miejscu, w którym wszystko kojarzy się z polityką? Jak opisać kraj i ludzi, których życie nieustannie związane jest z wojną i terrorem? Paweł Smoleński znalazł niezmiernie eleganckie wyjście. Pisze o codzienności, o tym jak żyje się w państwie, w którym część obywateli z dnia na dzień stała się mniejszością. I jest mu z tym źle, tak jak Arabom uwięzionym w swoim, a jednak obcym miejscu na ziemi, gdzie cudza jest flaga, hymn, język, religia i historia. Przez lata, które upłynęły od czasów wojny ta obcość nieco się oswoiła, wyblakła, ma swoje prawa i przywileje, ale wciąż pozostaje tęsknota za krajem, w którym: "jak Arab strzela, to Żyd się cieszy, bo razem im się udało". Czytaj więcej...

Dane

Wybierz książki z regionu!



x